Bugün Tavsiye Ettiğimiz Köşe Yazarları (14 Ocak 2010)
1. İsmail KÜÇÜKKAYA (Akşam 14 Ocak 2010)
Beyaz Saray'dan Kremlin'e
Erdoğan'ın uçağında dört bakan var, Dışişleri Bakanı da yurtdışından ayrı geldi.
Gezi toplam 24 saatlik. Başkan Medvedev ve Başbakan Putin görüşmeleri dışında çok yoğun temaslar vardı. Ziyaretin ekonomik ayağı önemli. Zaten Erdoğan, uçaktan iner inmez işadamlarıyla toplantıya geçti. İkili ticaret hacmi her geçen gün artıyor. Rusya bizim birinci ticari ortağımız, biz de onların 7. büyük partneriyiz.
Karşılıklı ticarette yerli para birimi kullanılması yaygınlaştıkça hacim derinleşecek.Devamı...
2. Nuh GÖNÜLTAŞ (Bugün 14 Ocak 2010)
İsrail için sonun başlangıcı
Ortadoğu haritasına şöyle bir göz attığınızda İsrail'in Türkiye'ye öfkesini anlamak mümkün.
Biz Türkler bir ülkenin, bir milletin bize karşı öfkesini anlarız ama küstahlığına asla prim vermeyiz. Bu ülke ABD bile olsa.
Kaldı ki İsrail gibi bir ülkeciğin küstahlığına hiç tahammül etmeyiz.
1 Mart tezkeresinden önce daha TBMM'nin onayı olmadan ülkemize silahlı birliklerini yerleştirmek için harekete geçen, doğuda, güneydoğuda araziler, binalar kiralayarak askeri birliklerini yerleştirmeye başlayan ABD bu yanlışının cezasını tezkerenin reddedilmesi ile aldı.Devamı...
3. Oktay EKŞİ (Hürriyet 14 Ocak 2010)
Küstahlık sökmedi
NEYSE ki yanlış hesap Bağdat’a kadar gitmeye gerek kalmadan döndü:
İsrail’deki Büyükelçiliğimizden dün akşam saat -yanılmıyorsak- 19.50 sularında Ankara’ya gelen bir mesaj, “İsrail adına Türkiye’den ve Türk halkından özür dileyen bir mektubun, kendilerine ulaştığını” bildirince, kriz hiç değilse şimdilik çözülmüş oldu.
Kriz dediğimiz, İsrail Dışişleri Bakan Yardımcısı Danny Ayalon’un, kendisine bir nezaket ziyareti yapmak amacıyla gelen Büyükelçimiz Oğuz Çelikkol’a karşı yaptığı ölçüsüz bir küstahlıktan kaynaklanmıştı:
Çelikkol’u Parlamento binasındaki bir odada kabul eden Bakan Yardımcısı, Büyükelçimizin elini sıkmayarak, ona herhangi bir ikramda bulunmayarak ve kendi oturduğu koltuktan daha düşük seviyede bir kanapeye oturtarak hem Büyükelçimizi hem de onun şahsında Türkiye Cumhuriyeti’ni küçük düşürme hevesine kapılmıştı.Devamı...
4. M.Ali BİRAND (Milliyet 14 Ocak 2010)
One minute...
İsrail ile ilişkilerimiz, Ak Parti iktidarının ilk yıllarında gayet iyi gidiyordu. Hatta islamcı bir partinin böylesine bir yaklaşım göstermesi çoğu çevrenin dikkatini çekmiş, AKP’ye prim kazandırmıştı. Batıdan yana tutumun bir işareti olarak görülmüştü.
Erdoğan’ın tepesini attıran olay, İsrail’in Türkiye’nin arabuluculuğunda önce ateş-kes sözü verip ardından Gazze’yi yerle bir etmesiydi.
Başbakan, diplomasiyi filan bir yana bıraktı ve İsrail’in bu tutumuna karşı açıkça tutum aldı.
Türk-İsrail ilişkilerinde ilk defa böyle bir durumla karşı karşıya kalınıyordu. Şimdiye kadar Ankara, bazen mülayim, bazen sert İsrail’in Filistinlileri dövmesini eleştirir, ancak orada dururdu. İlişkiler devam ederdi.
Erdoğan tam tersine Davos’taki One Minute çıkışıyla yepyeni bir süreç başlattı.Devamı...
5. Akif BEKİ (Radikal 14 Ocak 2010)
Erdoğan Putin'leşmedi gitti
Bugünlük sorumuz şu:
Başbakan Erdoğan ne yapsaydı, ‘sivil faşizm’ suçlamasına muhatap olmazdı?
Öyle ya, devr-i iktidarında çoğunluk istibdadına dayalı sivil bir dikta kurulduğunu söyleyenler çıkıyorsa, yanlış giden bir şeyler olmalı.
Neyi eksik bıraktı Tayyip Erdoğan, nerede hata yaptı?
Bu soru, kafamı kurcalayıp duruyordu.
Dün, çözdüm bilmeceyi.
Aradığım cevap, nihayet Rusya’dan geldi.
Putin, büyük paralara hükmeden ‘oligark’ namıyla maruf işadamlarını kabinesine alıyormuş.
Rusya’yı birlikte yöneteceklermiş bundan böyle.
Anladım ki Erdoğan, kabahat üstüne kabahat, bühtan üstüne bühtan eylemiş...
Çok mu geç kaldı, bu saatten sonra düzeltebilir mi hatasını, bilemiyorum.
Ama ortada bariz bir gerçek var;
Erdoğan, bir Putin olamadı gitti.Devamı...
6. Haşmet BABAOĞLU (Sabah 14 Ocak 2010)
Sivil faşizm diye bir şey varsa, nerededir?
Kendimi bildim bileli...
Makro veya mikro hiçbir "İktidar" haline yakınlık duymadım.
Otoriter olmaktan kaçınan bir siyasal iktidarın var olabileceğine inanacak kadar da saf değilim.
Önce bunları söyleyeyim de sonra sadede geleyim.
Günlerdir tek bir medya kanalından yönlendirilen "Türkiye sivil faşizme doğru gidiyor" şeklinde bir kampanya var.
Bazı yorumcular "sivil faşizm" lafını ciddi bir kavramlaştırma olarak ele alıp entelektüel açıdan değerlendiriyor.
Oysa o kadar uzun boylu değil!
Çünkü bu laf bir Türkiye analizi sonucunda değil açıkça bir siyasal manipülasyon aracı olarak ortaya atıldı.Devamı...
7. Aydın AYAYDIN (Vatan 14 Ocak 2010)
Yiğide vur, ama hakkını ver
Notçular bu kez yolunu şaşırdı... Dünya ekonomisi 2007’den sonra çok zor bir döneme girdi. Küçük, büyük, güçlü, zayıf, gelişmiş, gelişmekte olan tüm ülkeler yüksek şiddette sarsıntı geçirdi. Başta finans kurumları olmak üzere tüm sektörler ciddi sıkıntı yaşadı. Bazı kurumlar önemli ölçüde güven kaybına uğradılar. Bunların başında uluslararası kredi derecelendirme kuruluşları geliyor. Ne kriz öncesinde ne de son iki yılda iyi bir sınav verebildiler. Yatırımcılara yol göstermesi beklenen bu kuruluşlar kendileri ne yapacaklarını şaşırdılar. Şimdi çıkış arıyorlar. Not verdikleri ülkeler öylesine garip bir grup oluşturdu ki demeyin gitsin.Devamı...
8. Hayrettin KARAMAN (Yeni Şafak 14 Ocak 2010)
Bayan'ın başörtüsü takıntısı
Ya cehalet, ya kin, ya inkılap yobazlığı veya hepsi birden bazı yazarları, çizerleri, sözde aydınları hala “suyu tersine akıtma” çabasına sürüklüyor. İnsan tabiatına ters düşse bile milletin, zorla medeniyet ve kültür değiştirmesini sağlamaya çalışanlar her şeyi bozmayı başarmışlar, ama hiçbir şeyi (iyi, doğru ve güzel) yapamamışlardır. Milletin önüne konan engelleme ve suyu çevirme kayaları zaman içinde yerinden oynamış ve su kendi mecrasında akmıştır veya su kendine uygun yeni bir mecra açmış ve oradan tabii akışına devam etmiştir.Devamı...